Berikut adegan di dalam sms itu ( intinya saja):
Lek ni : "Mbok dhe, besok ikut ke jogja yo."
Aku : " ayooohh jeh, tapi aku mau naek motor"
Lek ni : "beneran?? mau naek motor??"
Aku : "hoohhiiiyyyooo,.."
Lek ni : "hla trus?? kmu emang boleh??"
Aku : "boleh boleh boleh, kita besok ketemuan di jogja aja yo."
Lekni: "yoyoi mbok dhe."
Aku : "encip."
Hari mulai berganti di hari kamis, aku sudah punya rencana untuk pergi dan persiapan sudah matang. Aku chek list satu satu.
1. Helm (v)
2. sarung tangan (v)
3. masker (v)
4. peta (v)
5. minum (v)
6. uang (v)
7. jaket (v)
8. rukuh (v)
9. motor (v)
Lengkap semua, kemudian ku nyalakan sepeda motorku, lalu ku buka pinti pagar rumahku, mau mengucap salam yang biasa ku ucap ketika mau pergi, "Assalamu" ( belum selesai mengucap salam, aku mendengar ibuku memanggil aku)
berikut cuplikannya
Aku: "Berangkat dulu buk, Assalamu......."
Ibu: "nduk, bentar2 jangan berangkat sek." "masukken dulu motormu, bentar ae kok."
Aku: "dalem buk??"
(dalam pikiranku, kenapa ibuku memanggil aku?? apa sanguku mau di tambahi??? sambil berpikir begitu, aku memasukkan motorku.)
Ibu: " kwe lungguh sek nduk." ( ibuku menyuruh aku duduk dulu)
Aku: (wah bakal suwe iki, ketone aku koyok arep di sidang karo ibune aku, cs kalo diliat2 ibune aq wajahnya keliatan jutek)
Ibu: "kamu mau kemana??"
"pagi2 kok sudah rapi dan keliatan kesusu."
Aku: "hlooooo, ibuk ki piye toh???"
"kan tadi malem aku wes cerita, nek aku mbesok ajeng dateng wonten jogja."
ibu: " oooo, kwe sido arep nang jogja to nduk??"
Aku: "yo, sios toh buk."
"pripun???"
"sangune badhe di tambahi??"
Ibu: " duit ae seng mbok karepke."
" sek, ibu arep tanglet"
Aku: (mrriiiiinnnggggggggggiiisss)," badhe tanglet nopo buk??"Ibu: " kwe, nang jogja karo sopo ae?"
"trus pirang dina nang kono??"
" trus nek nginep nang omahe sopo??"
" trus nek kwe kesasar neng kono sopo seng arep ngarahke??"
Aku: (kutarik napas, lalu ku keluarkan perlahan)
"huh, sampun buk. wonten seng di tangletke maleh??
"ngeten, aku teng jogja kalian aini, mikek lan evi." "trus kula teng mrika sedelok tok."
" trus teng jogja, kula nginep teng eyang nur."
"yen kula kesasar, kan kula sampun sangu peta."
Ibu: " piye?"
"kowe arep nginep neng eyang nur??"
"ngarang, eyang nur ae gak ono nang omah.!"
"eyang nur kan lagi minggu wingi derek suamine neng jakarta, mergo suamine eyang nur pindah tempat kerjane."
"trus meh nginep nang ndi jal kwe??"
Aku:"tenang-tenang buk."
"rak sah khawatir kalian aku."
" dijamin aman, dan di jamin pulang dalam keadaan selamat."
Ibu: " dasar rondok kwe ki nduk."
" jenenge wong tuwa yen anake wedhok siji lungo ki mesti atine wong tuwa mak tratap.
" neng sopo nginepe??"
" nek rak jelas tempate rak sah mangkat."
Aku: " wahahahahah..(ngakak dalam hati)
(tanpa pikir panjang, aku keceplosan.)
"neng daleme mbahe aini buk."
Ibu: "aini ki sopo??"
Aku: "nggih rencang kula toh buk, kan wau mpun kula sebutke spo ae seng arep nang jogja."
Ibu: " hla nomer hapene aini piro?? tak telpune sek."
Aku: (mak tratap, bingung.) aku cepet2 sms aini, intinya ntar kalo ibuku telpon dan tnyak mau nginep dmana, ntar kmu jawab di rumahe nenek ku yo...
(dengan penasaran, ibuku terus mendesak aku)
Ibu: " ndi??"
Aku: " yo sabar to buk."
(dan akhirnya ibuku telpun aini, dan akhirnya percaya, lalu ibuku memberi restu dan aku pun berangkat menuju rumah aini, dan memutar balik pikirannku kalo ke jogjanya naik bis aja lah, cs udah terlalu siaaaanng).
(hal awal yang bermula dari kebohongan ke orang tua.)
tiba di rumah aini.
aku di sambut oleh bapaknya aini dengan ramah.
lalu ditanyai dengan beberapa pertanyaan.
(males ah nulisnya)
Bebrapa menit kmudian, kita berangkat menuju pul bis nusantara di depan ADA Banyumanik diantar oleh bapak ibunya aini.
Kita semua lalu berpamitan kepada ortu aini dan menguca trimakasih..
Lalu kemudian kita beli tiket, lalu menunggu bisnya hampir 1 jam.
di sela2 menuggu, kita semua berdiskusi ntar kita nginep dmana???tempat mna aja yang kita tuju..
Aku: "nginep neng ndi lek?"
Mikek: " nek neng ari piye??"
Lek ni: " ari dah tak pancing2, g da respon okk.."
Aku: "hla trus pje jal?"
Lek ni: "aku yo bingung ki."
Mikek: " nyari penginapan seng murah ae."
" sewa satu kamar di tempati 4 orang."
Aku: " yo wes, ngono yo iso."
" sek, opo dewe nginep nang omahe gusfat?"
" dia omahe jogja."
Lek ni: " gusfat kan cowok, mosok kita cewek berempat mau nginep dsana??"
Mikek: " iyo kak rak kepenak."
Lek ni: " rak kepenake ki aku yo g akrab sma gusfat."
" nek kepepet yo rak po ding."
Aku: " nek ngono tak sms sek yo."
Lekni + mikek: "yoyoi"
#blableblibloblu#
Aku: " entok ki mbek gusfat."
Lek ni+mikek: "alhamdulillah."
*tiba2 evi bersuara..
Evi: entar kita di jogja mau nginep dimana??
(evi tanya gitu, karena dia g dengerin perbincangan kita. cs dia dri pertma nyampek di pul dia ngerjakan laporan paktikum)
all: " di gusfat vi."
Evi: gusfat yang mana.?"
#blablebliblobu, tidak saya tuliskan lagi, ntar kepanjangan#
(dan akhirnya evi paham dengan rencana2 kita)
Lalu kita semua naek bis.
dan berangkat ke jogja.
yeye lala.. yipyip hurreeeeeeeeeeeeyyy.
tit tit tit, hapeku berbunyi.
ternyata ada sms dari gusfat.
gusfat:" ntar nek wes nyampek sms yo."
" ntar turune neng terminal giwangan."
" bilang ae sma kerneknya."
Aku: "yoyoi, lek."
#blablebli blobu#
dan akhirnya, dan ternyata bis yang kita naiki tidak ke giwangan, tapi hanya sampai di jombor.
@ TO BE CONTINUED......


